Nicolas Chédeville (Serez 1705 - Parijs 1782) was de jongste van drie instrumentalisten uit een tak van de familie Hotteterre, bekend om zijn belangrijke rol in de vervaardiging van blaasinstrumenten en om zijn beroemde musici die actief waren aan het hof van Versailles.
Pierre Chédeville, de oudste, overleed in 1725. De twee broers Esprit-Philippe (bekend als -de oudste- na de dood van
Pierre) en Nicolas (genoemd -de jongste-) speelden hobo in koninklijke muzikale kringen, maar zijn vooral bekend als spelers en makers van musettes, en ook als componisten en arrangeurs voor hun favoriete instrument. Beide broers hadden een vaste aanstelling als hautbois de la chambre en musettes ordinaires aan het Koninklijk Conservatorium, en Nicolas gaf les in musette aan de Koninklijke
kinderen, en in het bijzonder aan prinses Victoire van Frankrijk aan wie hij drie van zijn werken opdroeg. In zijn composities komen de specifieke middelen van de musette bijzonder goed tot hun recht, waarvoor hij ook stukken van Italiaanse componisten transcribeerde, waaronder
Vivaldi's Vier Jaargetijden en La Follia. De werken van Nicolas Chédeville omvatten verzamelingen voor amateurs (een lucratieve markt voor de componist) en stukken die een grote virtuositeit vereisen. Zijn werken zijn verdeeld in stijl, tussen divertissements in de Franse stijl (dansen, marsen, fanfares of
country tunes) en sonates in de Italiaanse stijl. De werken van zijn oudere broer, Esprit-Philippe, lijken in sommige opzichten op de stijl van de jongere Nicolas, maar sluiten meer aan bij de Franse school. Als virtuozen, componisten en beroemde bouwers horen de gebroeders Chédeville thuis naast andere uitzonderlijke instrumentalisten uit die tijd, zoals de klavecinist
Couperin en de violist Forqueray.
