L'Ultimo Uomo Di Sara is een LP van de Italiaanse componist Ennio Morricone en valt binnen het genre van de originele filmmuziek, met sterke invloeden uit de giallo-
thriller en Italiaanse orkestrale traditie. Het album is de
soundtrack voor de gelijknamige film en laat Morricone horen op zijn meest experimenteel en expressief, zowel in de orchestratie als in het gebruik van geluid. De
soundtrack is oorspronkelijk uitgebracht in het jaar 1974.
Het album opent met het titelnummer 'L'Ultimo Uomo Di Sara', gezongen door Carmen Villani. Dit lied geeft de toon aan: het is een emotioneel geladen pleidooi voor vrede en vergankelijk liefdesverdriet, waarin Villani’s stem en Morricone’s melodieën samensmelten tot een melancholisch geheel. Het album bevat verder een kenmerkend actie-thema dat zich onderscheidt door verrassende percussie die het stadsleven en de dreiging van de film nabootst. Ook valt een meeslepende liefdesthema op, waarbij Morricone zijn talent toont om sfeer en emotie samen te brengen.
Daarnaast bevat het album tracks als 'Inseguimento e Morte' en 'La Donna Dai Capelli Rossi.' 'Inseguimento e Morte' is een goed voorbeeld van Morricone’s vermogen om spanning op te bouwen door minimalistische, herhalende muziekstructuren en ongebruikelijke geluidseffecten. 'La Donna Dai Capelli Rossi' wisselt dit af met een meer lyrische, mysterievolle sfeer, en roept het karakter van de film subtiel op in klank en melodie.
De totale
soundtrack is opvallend gevarieerd, met experimentele percussieve passages, licht absurdistische muziek die doet denken aan stomme
films, en ontroerende vocale fragmenten. Morricone weet hiermee een muzikaal palet te scheppen dat de spanning, het
drama en het raadsel van de giallofilm perfect ondersteunt. L'Ultimo Uomo Di Sara wordt vaak genoemd als een van de meer unieke en minder bekende scores van Morricone, maar behoort door zijn experiment en intensiteit tot zijn meeslepende werk binnen het Italiaanse filmgenre.
