Het Officium defunctorum van Tomás Luis de Victoria, gepubliceerd in 1605, is een van de meesterwerken van de muzikale Renaissance, dat ons nog steeds ontroert door zijn soberheid en expressieve kracht. Het werd geschreven 'in de stijl van een zwanenzang' voor de begrafenisrituelen van de beschermvrouwe van de componist, keizerin Maria van Oostenrijk, zuster van Filips II en weduwe van keizer Maximiliaan II. La
Grande Chapelle en de Schola Antiqua plaatsen het werk voor het eerst in een opname in zijn liturgische context, door de twee oorspronkelijke dagen in ere te herstellen: de dodenwake en de mis die wordt besloten met het ritueel van de absolutie. De begrafenisrituelen die in 1603 in Madrid werden opgedragen, worden opgeroepen door het respecteren van de oorspronkelijke uitvoerende krachten, het opnemen van het lectionarium, de responsories en de psalmen die door Victoria zelf werden geschreven, en het gebruik van gregoriaans dat werd ontleend aan bronnen uit die tijd. Deze lezing brengt ons op een nieuwe manier dichter bij een van de belangrijkste dynastieke plechtigheden van de Spaanse Habsburgers in het begin van de 17e eeuw.
