Pop Goes The Weasel is een compilatiealbum van Stiv Bators, uitgebracht als LP in het kader van Record Store Day 2025. Na zijn rol als frontman van de legendarische punkband The
Dead Boys, koos Bators met zijn solowerk een andere muzikale richting. Deze plaat bevat opnames uit de periode waarin hij zijn ruige punkroots verruilde voor een stijl die nauw aanleunt bij powerpop en invloeden uit de jaren zestig, met een frisse en minder agressieve sound dan zijn vroegere werk met The
Dead Boys.
Het album wordt gekenmerkt door een mix van alternatieve takes, b-kanten en live-opnames uit Bators’ korte solocarrière. Zijn samenwerking met het West Coast label Bomp! Records resulteerde in een geluid dat doet denken aan de grootheden van de powerpopscene, maar toch met behoud van zijn typerende charisma en energie. De liedjes op Pop Goes The Weasel zijn stuk voor stuk rauwe pareltjes die de brug slaan tussen punkattitude en melodieus popvakmanschap.
Qua genre valt het album binnen de powerpop, met duidelijke rock- en popinvloeden, en onderschrijft het een duidelijke afstand tot de felle punk van zijn vorige band. Dit maakt het album niet alleen toegankelijk voor fans van The
Dead Boys, maar ook voor liefhebbers van melodieuzere gitaarpop uit de
garage– en powerpoptraditie.
Enkele nummers die op het album te vinden zijn, zijn It's Cold Outside, The Last Year en Not That Way Anymore. Deze tracks illustreren mooi hoe Bators zijn geluid heeft verfijnd en verrijkt met pakkende hooks en een voelbare nostalgie naar de jaren zestig, zonder zijn rauwe energie te verliezen.
De release van Pop Goes The Weasel als LP (RSD 2025) onderstreept de voortdurende relevantie van Stiv Bators als pionier die de grenzen tussen punk, rock en pop wist te vervagen. Het album wordt geleverd met een uitgebreid boekje met zeldzame foto's en achtergrondinformatie, en vormt zo een onmisbare uitgave voor verzamelaars en liefhebbers van Amerikaanse undergroundmuziek uit de jaren zeventig en tachtig.
