Salto Mortal is een studioalbum op cd van de Argentijnse zangeres Dolores Solá. Het verscheen in 2010 en markeert haar eerste soloproject na jarenlang als prominente stem te hebben gefungeerd in de Argentijnse muziekscène. De plaat staat bekend om haar veelzijdige benadering van het genre, met een basis in de tango, maar Solá kiest ervoor om muzikaal verder te reiken dan dat. Ze verkent op karakteristieke wijze ook andere Latijns-Amerikaanse stijlen zoals cancion, fox trot, pasodoble en zelfs fado, wat zorgt voor een breed palet aan emoties en sferen.
De kern van het album bestaat uit interpretaties van klassiekers uit het Argentijnse repertoire, met werk afkomstig van grote namen als Carlos Gardel, Agustín Magaldi en Ignacio Corsini. Dolores Solá onderscheidt zich door haar eigenzinnige en expressieve zang, waarmee ze deze nummers nieuw leven inblaast. Haar stem klinkt betrokken, haast theatraal en is doordrenkt van melancholie, één van de centrale emoties van de tango.
Enkele opvallende tracks op
Salto Mortal zijn 'La última curda', een intense tangobewerking met een eigenzinnige vertolking, het gevoelige 'Niebla del Riachuelo' en het meeslepende 'Cafetín de Buenos Aires'. Deze nummers laten Solá’s vermogen horen om zowel de rauwe, donkere ondertonen uit het genre als de ingetogen tederheid over te brengen. De arrangementen zijn rijk en dynamisch, met aandacht voor zowel traditionele instrumentatie als subtiele eigentijdse accenten.
Met
Salto Mortal bevestigt Dolores Solá haar reputatie als één van de meest expressieve en oorspronkelijke vertolkers van het Argentijnse lied. Het album is een overtuigende samensmelting van authentiek respect voor het verleden en een persoonlijke, moderne visie op Latijns-Amerikaanse muziek.
