'Il Prete Rosso' - de rode priester, Antonio
Vivaldi kreeg deze bijnaam vanwege zijn rode haar. Hij kwam als jonge priester en vioolleraar naar het beroemde Venetiaanse meisjesweeshuis Ospedale della Pietà. Daar maakte hij ook kennis met het voor die tijd nieuwe instrument van de dwarsfluit, dat in het Ospedale werd bespeeld door een meisje dat 'Lucieta traversie' heette.
Vivaldi onderkende de technische en expressieve mogelijkheden van de dwarsfluit en gebruikte hem in een grote verscheidenheid aan genres. Met zijn zes 'Concerti a Flauto traverso' Opus 10 presenteerde hij in 1729 voor het eerst een hele verzameling concerti voor dit nieuwe instrument. Daartoe bewerkte hij eerdere concerti voor andere instrumenten en voegde een nieuw concerto toe om een zeer succesvolle verzameling te maken die in Nederland werd gedrukt. Net als de beroemde 'Seizoenen' hebben drie van de concerti een programmatisch karakter:
Vivaldi combineert ritmische en harmonische elementen om bijvoorbeeld de golven in 'Tempesta di Mare' (De storm op zee), het getjilp in 'Il Gardellino' (De vink) of de geesten en de slaap in 'La notte' (De nacht) muzikaal vorm te geven.
