Takin’ Off is het debuutalbum van
Herbie Hancock, uitgebracht als LP in het jaar 1962. De plaat wordt gerekend tot het genre jazz en is specifiek een voorbeeld van het hardbop-idioom. Hancock presenteert zich hier direct als een originele en veelzijdige pianist en componist, ondersteund door een kwintet van toonaangevende jazzmusici. Het album weet een duidelijk onderscheid te maken tussen toegankelijkheid en verfijning, met levendige grooves, doordachte harmonieën en een speels gevoel voor ritme. De muzikale interactie binnen de groep brengt zowel blues als invloeden van experiment en innovatieve improvisatie samen.
Deze uitgave als coloured
vinyl LP benadrukt de tijdloze aantrekkingskracht en verzamelwaarde van dit album, dat bekendstaat om zijn frisse en volwassen benadering, opvallend voor een jonge artiest aan het begin van zijn carrière. Ook op deze release blijft de reputatie van Takin’ Off als schoolvoorbeeld van de klassieke Blue Note-sound overeind, een album dat zowel voor beginnende als doorgewinterde jazzliefhebbers tot de essentie van het genre behoort.
