Bleak
House' is het debuutalbum van de Noorse gitarist Terje Rypdal, uitgebracht in 1968. Het behoort tot het jazzgenre, meer bepaald tot een verkennende jazz-rockfusion die een brug slaat tussen de psychedelische rock van eind jaren zestig en meer complexe, vrije jazzelementen. Het album benadrukt Rypdals overgang van zijn eerdere werk in rockgroepen naar een meer persoonlijke, experimentele stijl, met gedurfd gitaarspel ondersteund door rijke arrangementen die vaak filmisch en weids aanvoelen. De muziek bevat bigband-klanken, door orgel gedreven passages en een expressieve blazerssectie die de plaat een meeslepend, soms dramatisch karakter geven. Er zijn subtiele latin- en bluesinvloeden verweven in de composities, maar de overheersende indruk is die van een jonge muzikant die de grenzen tussen jazz, rock en psychedelische soundscapes verkent. 'Bleak
House' wordt vaak beschreven als een zeldzaam, vormend document van Europese jazzinnovatie, waarin Rypdal wordt vastgelegd op het punt waarop hij de kenmerkende stijl ontwikkelde die zijn latere carrière zou bepalen.
