The Standard Joe is een jazzalbum van saxofonist
Joe Henderson, uitgebracht op cd in het begin van de jaren negentig. Voor deze plaat koos Henderson voor een bijzonder trio: hij wordt begeleid door bassist Rufus Reid en drummer Al Foster. Dit zorgt voor een intieme setting zonder akkoordinstrumenten, waardoor Hendersons kenmerkende tenorsaxofoon uiterst
direct en vrij naar voren komt.
Het album behoort tot het jazzgenre en bevat voornamelijk standards: stukken die beschouwd worden als pijlers binnen het klassieke jazzrepertoire. Henderson benadert deze composities met een frisse blik en een kenmerkende, expressieve benadering. Zijn spel is vaak subtiel, soms fluisterend, maar altijd vol diepgang en nuance. Critici prijzen de manier waarop hij bekende nummers opnieuw tot leven weet te brengen.
Enkele tracks die op het album te vinden zijn, zijn Blue Bossa, een compositie van
Kenny Dorham die door Henderson met een kenmerkende combinatie van melodieuze lijnen en swingende ritmes wordt vertolkt. Ook zijn eigen compositie Inner Urge krijgt een krachtige uitvoering, met complexe harmonieën en een energieke interactie tussen de drie muzikanten. Daarnaast is Body and Soul, een van de bekendste ballads uit het jazzrepertoire, tweemaal opgenomen: Henderson verkent het stuk in verschillende takes om verschillende kanten van het nummer te belichten.
Het album The Standard Joe verscheen in 1991 en wordt gewaardeerd vanwege de frisse benadering van bekende stukken en de uitzonderlijke muzikaliteit van het trio. Henderson weet op deze plaat met minimale middelen telkens nieuwe lagen in de muziek aan te boren, waardoor het album zowel toegankelijk is voor nieuwe jazzluisteraars als uitdagend genoeg blijft voor kenners.
