Op dit album 'Archi e Frecce' (Strings and Arrows) presenteert Francesco Baccini de mooiste liedjes uit zijn discografie in een geheel nieuw akoestisch jasje: zijn stem wordt namelijk begeleid door zowel zijn piano als het vrouwelijke strijkkwartet
Alter Echo String Quartet en de gitaar van Michele Cusato, die ook de arrangementen van de plaat voor zijn rekening nam. Francesco Baccini, een Genuese singer-songwriter en een van de meest eclectische componisten van de Italiaanse scene, heeft een carrière die meer dan dertig jaar omspant. Gretig naar nieuwe avonturen, dankzij zijn transversale temperament, staat hij altijd open voor nieuwe samenwerkingen die hem in staat stellen om zijn verschillende artistieke en creatieve neigingen het beste tot uitdrukking te brengen. Zijn debuutalbum 'Cartoons' in 1989, bekroond als revelatie in Saint Vincent en winnaar van de Targa Tenco als beste eerste werk, werd gevolgd door 'Il pianoforte non è il mio forte' waarin het nummer 'Le donne di Modena' is opgenomen. Het duet 'Genova blues' met Fabrizio De André markeerde het begin van een reeks samenwerkingen variërend van Angelo Branduardi tot Enzo Jannacci, van Giorgio Conte tot Lucio Dalla. In 1990 won hij Festivalbar met het lied 'Sotto questo sole'. Met 'Nomi e cognomi' in 1992 behaalde hij zijn grootste commerciële succes en vestigde hij zich definitief als erfgenaam van de traditie van Ligurische singer-songwriters. Hierna brengt Baccini nog 11 albums uit, waaronder het kostbare werk 'Baccini canta Tenco' (Baccini zingt Tenco) in 2011, waarmee hij zijn tweede Targa Tenco wint, hier als beste vertolker. In 2021 publiceert Baccini 'BACCINI Project': een
soundtrack volledig door hem gecomponeerd en uitgevoerd voor de film 'Credo in un solo padre'.
