'Schetsen van de 20e eeuw' vertelt het verhaal van Franco D'
Andrea's passie voor de muziek van de 20e eeuw. Zijn poëzie voedt zich met de uitvindingen, ontdekkingen en kleuren van de muziek van de korte eeuw. Op deze orkestpagina's explodeert zijn muziek, dankzij de oneindige sonische mogelijkheden van een gemengd ensemble van jazz en hedendaagse musici. Samen met de jazz was de ontdekking van de Tweede Weense School voor de pianist een soort epifanie en het uitgangspunt voor de uitwerking van een strenge en tegelijk uiterst vrije poëtica, die hier een uitzonderlijke synthese vindt. Aan de werken van Schönberg, Webern en Berg ligt de organisatie van intervallen in reeksen zonder tonale beperkingen ten grondslag. Vanaf de ontdekking van hun muziek is het interval het medium waardoor D'
Andrea alle muziek van de 20e eeuw leest en onderzoekt, of het nu gaat om jazz of om gecultiveerde muziek. Het interval, alleen of binnen aaneenschakelingen (zijn intervallische gebieden), begeleidt en verlicht zijn onderzoek. Voor D'
Andrea is de 20e eeuw vooral de eeuw van de jazz: van Armstrong tot Monk, van
Duke Ellington tot Archie Shepp. En voor hem is alle jazz eigentijds, actueel. Elke taal is overkoepelbaar. De partituren, gearrangeerd door Eduardo Rojo, zijn een versterking voor het orkestrale ensemble van de poëtica en de taal van de pianist: binnenin vinden we zijn muzikale passies, van de heterofonie van de jazz van de jaren 1920 tot de Afrikaanse polyritmiek, tot de gecultiveerde muziek van de korte eeuw, alle intervallen en kleuren van de 20e eeuw.
