Il Tempio delle Clessidre, afkomstig uit Genua, Italië, maakt progressieve rock met duidelijke wortels in de iconische Italian progressive rock-traditie van de jaren zeventig. In 2013 verscheen hun tweede album, Alienatura, uitgegeven via het label Black Widow Records. De groep werd aanvankelijk opgericht om het legendarische album Zarathustra van Museo Rosenbach te vertolken, maar groeide daarna uit tot een collectief met eigenzinnige, zelfgeschreven composities. Alienatuur draagt de signatuur van dit collectief: een doordacht samenspel tussen instrumentalisten en een diepe liefde voor melodieuze maar complexe progressieve rock.
Het geluid op Alienatura is rijk en gelaagd, met invloeden van Britse prog-reuzen als King Crimson,
Genesis en
Gentle Giant, maar evengoed van Italiaanse voorbeelden als Banco del Mutuo Soccorso en Museo Rosenbach. In de muziek is de symbiose tussen de warme, emotionele zang en de virtuoze keyboard- en gitaarsporen opvallend. Keyboards liggen royaal op de voorgrond, met organen en synthesizers die de muziek textuur en diepte geven, terwijl de ritmesectie zorgt voor een stevige, soms doomy basis. De composities zijn zorgvuldig opgebouwd, met voldoende dynamiek en contrast om de luisteraar constant te boeien. Alle sporen zijn met aandacht voor detail gecomponeerd en gearrangeerd, zonder dat het geheel uit de bocht vliegt in eindeloze jams of zweverige passages. Alienatura is daarmee een overtuigend vervolg op het geroemde debuut, en een waardevolle toevoeging aan het Italiaanse prog-universum. Het album spreekt zowel liefhebbers van klassiek prog aan als luisteraars die houden van moderne benaderingen van het genre.
