Nothing Is True; Everything Is Permitted is het derde soloalbum van Carlos Peron, uitgebracht als LP. Het album verscheen in het jaar 1984, in een periode waarin Peron actief lid was van de Zwitserse elektronische groep
Yello, maar kort daarna besloot om zich volledig op zijn solowerk te richten. Het album werd gedeeltelijk opgenomen in samenwerking met de Amerikaanse muzikant Chris Lunch, waarvan gezamenlijke sessies in Hamburg en Zürich uiteindelijk de basis vormden voor verschillende tracks.
Het genre van dit album is elektronisch, met een duidelijke nadruk op experimentele elektronische muziek die zich onderscheidt door duistere soundscapes en een filmische sfeer. Peron combineert avant-garde synthesizergeluiden en industriële ritmes met onverwachte klankexperimenten, waardoor het album vaak wordt omschreven als een '
soundtrack zonder film'. De invloed van deze plaat reikt verder dan alleen de elektronische scene en heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van diverse stromingen binnen de experimentele en dansgerichte elektronische muziek.
Op
Nothing Is True; Everything Is Permitted zijn onder andere de tracks
Nothing Is True; Everything Is Permitted en Breaking In te vinden, die typisch zijn voor de experimentele benadering van Peron. Een derde opvallende track is Et, die net als de overige nummers de karakteristieke donkere en minimalistische stijl van het album laat horen. Kenmerkend zijn het gebruik van instrumentale arrangementen, gelaagde synthesizermelodieën en repeterende ritmische motieven, die samen zorgen voor een hypnotiserende luisterervaring.
Het album blijft een belangrijk werk in het oeuvre van Carlos Peron en heeft zowel destijds als in latere jaren een cultstatus verworven onder liefhebbers van elektronische en experimentele muziek. Het markeert Perons overgang van groepslid naar onafhankelijke muzikale visionair, en weerspiegelt de vernieuwingsdrang die hem tot een invloedrijke figuur binnen het genre heeft gemaakt.
