Michael Stearns’ album Ancient Leaves, uitgebracht in 1977 op LP, geldt als een vroege mijlpaal binnen het ambientgenre. Dit debuutwerk staat bekend om zijn diepe, experimentele drone-landschappen en maakt gebruik van minimalistische synthesizers, in het bijzonder de Mini Moog, waarmee Stearns subtiele, lang uitgerekte klanklagen creëert. Daarnaast verwerkt hij het geluid van de Finse kantele, een traditionele tokkelciter, wat een organisch en aards element toevoegt aan het verder elektronische palet.
De opnames vonden plaats in California, mede ontstaan door Stearns’ samenwerking met Emilie Conrad, waarbij ook menselijke stemmen, Gregoriaanse gezangen en nachtelijke geluiden uit de woestijn worden ingevoegd, wat resulteert in een mysterieuze, vaak sacrale sfeer. De opnametechniek is relatief eenvoudig, met slechts een vier-sporenrecorder, maar het effect is verrassend diepgaand en cinematografisch.
Ancient Leaves wordt vaak vergeleken met het vroege werk van pioniers als Klaus Schulze en
Brian Eno, maar onderscheidt zich door de combinatie van elektronica, harpklanken en vocale texturen. Het album was toonaangevend voor het latere
ambient- en dramagenre, maar bleef lange tijd relatief onderbelicht. Tegenwoordig wordt het gezien als een voorloper van de modern elektronische
ambient en een voorbeeld van de Californische new age-sound van de jaren zeventig, met een tijdloze en hypnotiserende luisterervaring.
