Boris Petrushansky's opname van Dmitri Shostakovichs 24 Preludes and Fugues, opus 87, uitgebracht in 2001 op drie cd's, vormt een monumentale interpretatie van dit werk uit de twintigste-eeuwse klassieke muziek. Pianist Petrushansky, een Russische virtuoos, benadert de cyclus met een opvallend trage tempi, resulterend in een totale speelduur van ruim drie uur, de langzaamste onder vergelijkbare opnamen. Deze bewuste vertraging rekt lange frases uit en benadrukt de introspectieve, vaak melancholische karakters, geïnspireerd op Bachs Well-Tempered Clavier maar met Shostakovichs typische ironie, spanning en polyfone diepte. Zijn robuuste aanslag en duidelijke articulatie zorgen voor een volle, mannelijke klank zonder finesse of subtiliteit in zachte passages, wat de architectonische structuur van prelude-fuga paren versterkt.
De uitvoering blinkt uit in distincte agogiek en een trouwe weergave van Shostakovichs metronoom-aanduidingen, al neigt Petrushansky soms tot halve snelheden, wat de emotionele zwaarte accentueert. Dit contrasteert met snellere versies van collega's, maar past bij de componists eigen robuuste stijl. De opname oogt niet verouderd en houdt stand naast moderne interpretaties door zijn intellectuele helderheid en dynamische controle, ideaal voor wie de complexiteit van dit opus wil doorgronden.
