Geïnspireerd door het horen van uitvoeringen van Händels oratoria tijdens zijn bezoeken aan Londen, componeerde
Haydn Die Schöpfung (De Schepping) in 1798. In een reeks begeleide recitatieven, aria's, duetten en refreinen schetst de muziek de schepping van het universum en het zorgeloze bestaan van Adam en Eva.
Haydn putte uit al zijn symfonische en vocale bekwaamheden die pieken bereiken van bijna opera-intensiteit. Met rijke harmonieën en sonische grootsheid in overvloed, vertegenwoordigt Die Schöpfung het hoogtepunt van de Weense oratoriumtraditie. Het is een monumentale compositie met orkestraties van superieure rijkdom waarin
Haydn de pracht van het classicisme combineert met de majesteit van gewijde muziek. Grote koren, een gevoel van dynamiek en muziek die zowel krachtig als verfijnd is begeleiden de luisteraar door de verschillende fasen van het Bijbelse scheppingsverhaal, van de explosie van het eerste licht tot de wonderbaarlijke lucht van de schepping van de mens. Om Alexander Pereira, directeur van het Teatro del Maggio Musicale Fiorentino, te citeren: 'De Schepping heeft een betekenis die alle religies van de wereld in gelijke mate bereikt, en daarom hebben we besloten om dit prachtige meesterwerk van
Haydn voor te stellen als een teken van eenheid tussen allen; het is een zeer belangrijke boodschap in deze tijd.'
