Béla Bartóks vriendschap met de violisten Joseph Szigeti en Zoltán Székely stelde hem in staat om een diepgaande kennis van de viool op te doen die zijn schrijfwerk beïnvloedde. Beide Rapsodieën voor viool en piano zijn opgebouwd uit twee delen, een Lassú en een Friss - een Moderato gevolgd door een Allegro. De eerste rapsodie is gebaseerd op Bartoks etnologische studies in het gebruik van Roemeense volksdansen, terwijl de tweede een raadselachtiger werk is. De Vioolsonate Nr. 1 is een eerder stuk vol sfeervol
drama en grandioze gebaren, hier en daar impressionistisch en eindigend met rijke Hongaarse volksmotieven.
