In tegenstelling tot veel moderne componisten van zijn tijd, verloochende
Bruno Maderna de herinnering noch de tradities van het verleden. Hij zag hedendaagse muziek als muziek met dezelfde expressieve en linguïstische doelen als oude muziek, maar op een andere manier georganiseerd. De werken in deze opname vertegenwoordigen de belangrijke rol die melodie speelde in Maderna's esthetiek. De lyrische betekenis van Widmung en Aulodia per Lothar zien we terug in latere stukken. Serenata No. 2 herinnert aan de geest van Webern, Serenata per un satellite is als een muzikaal spel en het multi-stylistische Venetian Journal is een genadeloze sociale, menselijke en muzikale satire.
