Het schrijven voor piano was het middelpunt van
Stravinsky's componeeractiviteit, ondanks het kleine aantal werken dat hij expliciet voor het instrument schreef. Dit programma getuigt hiervan door een dialoog tot stand te brengen tussen de stukken onderling, maar ook tussen de vertolker en de componist via zijn muziek. Russische soul ontmoet de jazzy drukte van Parijs en New York, neo-klassieke en barokke reminiscenties converseren met het ritmische en harmonische kruid van
Stravinsky's moderniteit, en de evenwichtige oudheid van Apollon musagète ontmoet Le Sacre du Printemps.
