Mozart aanvaardde een anonieme opdracht om een Requiem te schrijven in juli 1791. Hij werkte eraan tijdens een reeks hectische composities, premières en dringende deadlines die hem uiteindelijk fataal zouden worden. Mozarts reeds falende gezondheid, gekoppeld aan duistere waanideeën dat hij vergiftigd zou worden, overtuigden de componist ervan dat hij het Requiem voor zijn eigen begrafenis aan het schrijven was. Bij zijn dood was er nog maar weinig voltooid en veel was nog in klad, zodat het vooral Mozarts leerling Franz Xaver Süssmayr was die het werk voltooide, en het ontbrekende Sanctus en Agnus Dei componeerde. Dit sublieme werk omarmt Bach-achtige elementen in combinatie met een verbazingwekkende harmonische moderniteit in wat een van Mozarts meest geliefde werken is geworden.
