Días De Blues is het enige studioalbum van de Uruguayaanse band Días De Blues en verscheen als LP in het jaar 1972. Dit album geldt als een mijlpaal binnen de Uruguayaanse muziek, mede door zijn combinatie van genres. Muzikaal balanceert het album tussen rock psychedelico, blues-rock, hard rock en acid rock. Días De Blues profileerde zich als een krachtig powertrio en bracht met deze langspeler een energieke en rauwe benadering van blues en rock, sterk beïnvloed door Britse bands als
Cream en
Led Zeppelin.De band ontstond uit voormalige leden van Opus Alfa: Jorge Barral (zang, bas), Daniel Bertolone (gitaar) en Jorge Graf (drums). Hun samenwerking resulteerde in een album dat zich onderscheidt door directe, sociale teksten die het dagelijkse leven in Uruguay reflecteren. De zang van Barral, gecombineerd met de stevige ritmesectie en uitgesproken gitaarpartijen van Bertolone, verleent het album een eigen karakter met duidelijke Uruguayaanse roots.Het album opent met het sterke 'Amasijando los blues', waarin de typische psych-blues stijl van de groep tot uiting komt. Een andere opvallende track is 'Dame tu sonrisa loco', die laat horen hoe het trio emotie en power weet te combineren binnen het blues-rock genre. 'Están desubicados' is eveneens kenmerkend voor het album: een nummer waarin rock acid-elementen prominent aanwezig zijn, aangevuld met harmonica en pianoklanken die de psychedelische sfeer versterken.Het album Días De Blues laat horen dat het trio niet alleen muzikaal vernieuwend was, maar met hun teksten ook de sociale en politieke realiteit van Uruguay in die jaren niet uit de weg ging. Door zijn authentieke en gedurfde geluid is Días De Blues uitgegroeid tot een cultklassieker, die tot op heden gezien wordt als een standaardwerk binnen de Uruguayaanse blues-rock en hardrockscene. Met zijn directe expressie en tijdloze dynamiek blijft het album onverminderd relevant voor liefhebbers van progressieve en psychedelische rock.
