Productbeschrijving
Gespeeld op historische instrumenten
Ludwig van Beethovens Symfonie nr. 3 in Es-groot, de 'Eroica', is lange tijd geassocieerd met zijn aanvankelijke enthousiasme voor Napoleon - de compositie zou zelfs de titel 'Bonaparte' dragen. De componist trok deze toewijding echter in uit teleurstelling over het feit dat de Corsicaan, die aanvankelijk optrad als 'Eerste Consul' van een door het leger gesteunde republiek, zichzelf op 2 december 1804 tot keizer kroonde. Muzikaal hield Beethoven niettemin vast aan de symfonie, die beïnvloed was door zowel Franse revolutionaire muziek als Bachiaanse polyfonie, en die inderdaad heroïsche gebaren ontwikkelt, vooral in het eerste deel. In dit opzicht mogen we aannemen dat Beethoven vasthield aan de revolutionaire idealen van 'vrijheid, gelijkheid, broederschap', ondanks zijn identiteit die verscheurd werd tussen kosmopolitische droom en Oostenrijks patriottisme. Het langzame deel, ontwikkeld als een treurmars, laat zien dat hij ook de slachtoffers van omverwerpingen en oorlogen wilde herdenken en zo ook de donkere kant van de 'heroïsche' geschiedenis op geldige wijze gestalte gaf.
