Na drie solo-opnamen brengt de virtuoze pianist Paul Wee ons twee vergeten concerti uit de Romantiek met het Zweeds Kamerorkest onder leiding van
Michael Collins. Het Concerto in F minor van Adolph von Henselt, dat werd voorgepremieerd door Clara Schumann onder leiding van Felix Mendelssohn, werd uiteindelijk uitgevoerd door de grootste virtuozen van de 19e en 20e eeuw. Het is echter op onverklaarbare wijze van het repertoire verdwenen, ondanks zijn overduidelijke kwaliteiten: zwevende melodieën en tedere lyriek, kleurrijke orkestratie, dramatische intensiteit in de drie delen en een pianoschriftuur van verbazingwekkende inventiviteit en briljantheid. De vertrouwdheid tussen Henselts concerto en sommige werken van Sergei Rachmaninov kan verklaard worden door de diepgaande invloed die de Duitse componist uitoefende op de Rus. Hans von Bronsart's Concerto in Fis minor genoot niet dezelfde publieke bijval, hoewel het opzwepend, intiem en opwindend is. De rijkdom van de orkestratie wordt geëvenaard door een ongewoon briljante pianopartij die een toonbeeld is van praktische virtuositeit. Het ademt laatromantiek en vereist van een solist dat hij de oververhitte romantische taal ongegeneerd omarmt om de passies te laten vliegen.
