De pianiste Anna Zassimova biedt ons een muzikale reis door de meeste creatieve perioden van
Chopin, waarbij ze miniaturen en enkele grootschaligere, sterk gestructureerde werken samenbrengt. Zo kunnen we de stilistische evolutie van de componist volgen: eerst een beetje grillig, dan werken die vaak tragisch en gewelddadig zijn, om in zijn laatste jaren te evolueren naar grote helderheid en relatieve rust.
Hoogtepunten van dit recital zijn de Ballades nrs. 2 en 4, de Mazurka's, Op. 41 en Op. 50 en het Scherzo nr. 4 in E-groot. De mazurka's kunnen gezien worden als een soort dagboek dat
Chopin tijdens zijn leven als artiest bijhield en dat zijn diepgewortelde verbondenheid met Polen weerspiegelt. In deze mazurka's werd folklore volledig gerecreëerd en gestileerd. De Ballades, die beschouwd worden als de mooiste creaties van
Chopin en als een van de meest representatieve van de romantische muziek, zijn pure muziek in haar fijnste vorm. Zonder specifiek programma wordt gezegd dat ze geïnspireerd zijn door de poëtische ideeën van een van zijn vrienden, de dichter Adam Mickiewicz. Het Scherzo ten slotte heeft een bijna sprookjesachtige, lichtgevende sfeer, hoewel er meer gepassioneerde en intense momenten zijn, en het lijkt dus dicht bij het karakter van het scherzo zoals het ooit werd opgevat.
