James Newby wilde zijn tweede schijf op BIS opdragen aan zijn in 2015 overleden zus Laura, haar dochter en zijn moeder. Nadat hij op haar begrafenis Gerald Finzi's 'Fear no more
the heat o' the sun' had gezongen, vond hij het passend dat de cyclus waaruit het afkomstig is, Let us Garlands Bring , het middelpunt van het programma zou vormen. Naast deze cyclus hebben pianist Joseph Middleton en Newby een programma samengesteld met Engelse liederen die reflecteren op thema's als verlies, verdriet en dood, maar ook vreugde, liefde en genezing met verschillende stijlen, klankwerelden en sferen.
George Butterworth, Rebecca Clarke, Edward Elgar, Ralph Vaughan Williams, Benjamin Britten, Liza Lehmann en Errollyn Wallen zijn slechts enkele van de componisten die het programma completeren, waaronder Arthur Somervell met zijn cyclus 'A Shropshire Lad'. Net als de gedichten van Heinrich Heine die Schumann gebruikte voor zijn beroemde cyclus Dichterliebe, gaan deze gedichten van Alfred Edward Housman over onbeantwoorde liefde in eerste persoonstekst. Deze schijf eindigt op een lichtere noot met het grillige lied 'The Green eyed Dragon' van Wolseley Charles, dat live-uitvoeringen vaak als toegift afsluit.
