Bij de keuze van het repertoire voor zijn debuut-cd viel
James Newby's eerste keus op An die ferne Geliebte, liederen die hij al sinds het begin van zijn carrière uitvoerde. Maar Beethovens liederencyclus - en misschien nog wel meer het quasi-opera-achtige Adelaide - zet ook een toon voor de hele schijf, die van verlangen en van het verlangen om elders te zijn, dichtbij de verre geliefde. Dit zijn emoties die
Schubert, misschien meer dan welke andere componist ook, diep heeft doorgrond, en Newby selecteerde vervolgens vijf van zijn liederen die op verschillende manieren de rusteloosheid en eenzaamheid van de eeuwige zwerver uitbeelden.Mahler is een andere componist die iets wist over verlangen - bijvoorbeeld dat het dodelijk kan zijn, wat hij demonstreerde met zijn Zu Straßburg auf der Schanz, waarin een soldaat op executie wacht na een poging om naar zijn vaderland te deserteren terwijl de piano het gedempte geroffel van trommels imiteert. Het militaire thema wordt voortgezet in het hoog oplopende Revelge, waarin een jonge soldaat zijn dood tegemoet marcheert, terwijl hij met steeds grotere wanhoop aan zijn liefje denkt. Het slotlied van Mahler, Urlicht, geeft uitdrukking aan de angst en de pijn van het aardse leven, en het verlangen naar de hemel en in feite naar de dood.
James Newby en Joseph Middleton, zijn partner aan de piano, omlijsten dit programma met vijf volksliedarrangementen van Benjamin Britten, en onderzoeken de nooit eindigende zoektocht van de mens (geografisch of psychologisch) naar dat verre voorwerp van verlangen: wie, wat of waar het ook mag zijn.
