Igor
Stravinsky is geen componist die meestal wordt geassocieerd met de symfonische vorm. Toch dragen vijf van zijn composities die naam, ook al hebben ze weinig met elkaar gemeen. De Symfonie in drie bewegingen, het eerste grote werk dat
Stravinsky volledig in de Verenigde Staten componeerde, lijkt met zijn ritmische ostinato's en schokeffecten verder te gaan waar de Lentewijding ophield. Het kan worden geïnterpreteerd als het antwoord van de componist op de Tweede Wereldoorlog, die Europa teisterde ten tijde van de compositie, en het opvallende en triomfantelijke slot lijkt een echo van wat de componist moet hebben gevoeld. De Symfonieën voor blaasinstrumenten, een kort, compact werk, was een eerbetoon aan
Stravinsky's vriend en collega Claude
Debussy. Hoewel de caleidoscopische formele conceptie het publiek bij de première in verwarring bracht, wordt het nu beschouwd als een van
Stravinsky's beste werken, dat getuigt van gedurfde originaliteit. De Symfonie in C werd gecomponeerd op twee continenten tijdens een moeilijke periode voor de componist, maar dit wordt geenszins verraden door zijn eenvoud, goede humeur en 'classicisme'. Met deze schijf presenteren het Orquesta Sinfónica de Galicia en Dima Slobodeniouk een fascinerend aspect van de veelzijdige output van een componist wiens stijl voortdurend in ontwikkeling was.
