De muziek van JónLeifsis is vaak geïnspireerd door de krachtige natuur en het literaire erfgoed van
IJsland. Al vroeg werd hij diepgaand beïnvloed door de middeleeuwse traditie van de IJslandse literatuur, bewaard in een handvol manuscripten, waaronder de Poëtische Edda en de Proza Edda. Leifs' magnum opus is de Eddaoratorio, een omvangrijk (hoewel onvoltooid) werk in drie grote delen, dat hem gedurende het grootste deel van zijn componeercarrière - van ongeveer 1930 tot zijn dood in 1968 - af en toe bezighield. Een gedeeltelijke uitvoering van Edda I -De schepping van de wereld- stuitte op onbegrip, en Leifson hervatte het werk aan zijn grote project een decennium later, en voltooide het tweede deel -Het leven van de goden- in 1966. Hij begon onmiddellijk aan het derde deel van het oratorium, waaraan hij nog steeds werkte op het moment van zijn dood. Geen van de twee voltooide delen werd tijdens zijn leven uitgevoerd, Edda I kreeg zijn eerste volledige uitvoering in 2006 en Edda II in 2018, in combinatie met de opname van de huidige schijf. Leifs' muziek is net zo ruig en grandioos als zijn onderwerp en de partituur vraagt om vocale solisten, koor en groot orkest, wat enorme eisen stelt aan de uitvoerenden. Opnieuw bundelen het Iceland Symphony Orchestra en de onverschrokken ScholaCantorum hun krachten onder leiding van dirigent Hermann Bäumer, als vervolg op hun veelgeprezen opname van Edda I, die door recensenten werd omschreven als 'een van de opname-evenementen van het jaar' (Gramophone) en 'schitterend in zijn ruige en intens individuele lyriek en grootsheid' (MusicWeb-International.com)
