De burcht van Blauwbaard (Bluebeard's
Castle), gecomponeerd in 1911, is de enige opera van Béla Bartók - een radicaal meesterwerk dat een plaats heeft veroverd naast de andere vernieuwende muziekdrama's uit dezelfde periode, van
Debussy's Pelléas et Mélisande tot Berg's Wozzeck. Bartók was van plan een opera in één akte te schrijven en koos voor een libretto van Béla Balázs met het soort surreële en/of macabere thema's die al snel zouden terugkomen in zijn twee balletten, De Houten Prins en De Wonderbaarlijke Mandarijn. De belangrijkste bron voor de tekst van het libretto was een toneelstuk van Maeterlinck, een hervertelling van Perraults gruwelijke verhaal over Barbe-Bleue, de sinistere maar vreemd genoeg verleidelijke vrouwenmoordenaar. Balázs maakte van het
drama echter wat hij een 'mysteriespel' noemde, en zijn stilering van het verhaal legt het gewicht van het
drama op toneel en muziek. Het ene bedrijf draait om de opeenvolgende openingen van de zeven deuren van het kasteel, en Bartóks muziek brengt de verschrikkingen van de met bloed doordrenkte martelkamer, de stalen kracht van het wapenarsenaal en de schittering van de juwelen in de schatkamer over, evenals het samenspel van de steeds koortsachtiger vragen van Judit en de uitdagende antwoorden van Blauwbaard. Susanna Mälkki en het Helsinki Filharmonisch Orkest hebben hun Bartók-credentials al bewezen met een schijf van zijn balletpartituren die werd verkozen tot plaat van de week in BBC Radio 3 Record Review en die topbeoordelingen kreeg in Diapason en op de website Klassik-Heute. Samen met Mika Kares als hertog Blauwbaard en zijn Judit, de Hongaarse mezzosopraan Szilvia Vörös, vertolkt het team hier Bartóks donker glinsterende, glinsterende en dreigende partituur in een live-opname uit 2020.
