Alexander Scriabin, een van de moedigste en meest radicale componisten aller tijden, had een levenslange obsessie met occulte en mystieke ideeën. Aanvankelijk onder invloed van
Chopin, Wagner en Liszt, werd zijn muziek later complexer en kreeg zij een expressieve kracht die extreme reacties van het publiek uitlokte, zowel van bewondering als van afkeer. Scriabin ging hyperbool niet uit de weg en verklaarde eens: 'Ik ben de apotheose van de schepping - ik ben het doel van alle doelen - ik ben het einde van alle doelen
De drie werken op deze cd behoren tot Scriabins laatste compositieperiode, waarin de muziek lijkt te zweven tussen weelderige loomheid en strevende energie. Het achtereenvolgende Poem of Ecstasy en de Vijfde Pianosonate zijn doordrenkt met bitterzoete harmonieën en zorgvuldig geconstrueerde dissonanten. De partituren van beide werken verwijzen naar hetzelfde gedicht - van Scriabin zelf - dat eindigt met de regels 'aldus weerklinkt het universum met de vreugdevolle kreet: IK BEN!'. In zijn laatste symfonische gedicht, Prometheus - Het gedicht van het vuur, streeft Scriabin een nog hoger doel na. Hier drukt hij de evolutie van de wereld uit van vormloze chaos, via het verschijnen van de mensheid, bevrucht door de goddelijke vonk, naar spirituele bevrijding en uiteindelijke transcendentie. Het ongewoon grote orkest en een woordeloos koor zorgen voor een caleidoscoop van contrasten, kleuren en geluiden die in een extatische werveling verstrikt raken.
