In Gustav Mahlers eerste vier symfonieën vinden veel van de thema's hun oorsprong in zijn eigen bewerkingen van volksgedichten uit de bundel Des Knaben Wunderhorn (De toverhoorn van de jongen). Symfonie nr. 4 is bijvoorbeeld opgebouwd rond één enkel lied, Das himmlische Leben (Het Hemelse Leven), dat Mahler ongeveer acht jaar eerder, in 1892, had gecomponeerd. Het lied geeft een kindervisioen van de hemel en wordt door de eerste drie delen heen aangekondigd. In het vierde deel, getiteld 'Sehr behaglich' (Zeer behaaglijk), wordt het lied volledig uitgevoerd door een sopraansoliste die van Mahler de opdracht heeft gekregen om te zingen: de symfonie is bezet met een typisch groot laat-romantisch orkest (zonder trombones en tuba) en een uitgebreide slagwerksectie met sleebellen en glockenspiel. Maar Mahler zet zijn krachten meestal in met een transparantie en lichtheid die meer verwant is aan kamermuziek of achttiende-eeuwse modellen als
Mozart of
Haydn. De Vierde is een van zijn meest geliefde symfonieën geworden, en wordt hier uitgevoerd door het Minnesota Orchestra en Osmo Vänskä, bijgestaan door de engelachtige stem van de Engelse sopraan Carolyn Sampson.
