Schuberts empathie voor vrouwen is alom aanwezig in zijn oeuvre van liederen, waaronder liederen voor, door, over en voor vrouwen. Dit recital, bedacht door Carolyn Sampson en Joseph Middleton, brengt ons al deze mogelijkheden en meer.
De toneelschrijfster Helmina von Chézy schreef de tekst bij de tedere Romanze, bedoeld voor haar toneelstuk Rosamunde, prinses van Cyprus waarvoor
Schubert toneelmuziek componeerde. Een andere vrouwelijke auteur, Marianne von Willemer, schreef de twee Suleika-gedichten voor Goethe, die ze (onder zijn eigen naam) opnam in de bundel West-östlicher Divan. En niet minder dan zeven van de andere liederen op de schijf worden ook geassocieerd met Goethe, en zijn personages Mignon (uit Wilhelm Meisters Lehrjahre) en Gretchen (uit Faust).
Schubert was een tijdlang bijna geobsedeerd door de mysterieuze en zwerverachtige Mignon, en maakte verschillende zettingen van de gedichten die met haar verbonden zijn. Schuberts Gretchen is minder raadselachtig, maar even ontroerend, en zingt over ontwakend verlangen (Gretchen am Spinnrade) en betreurt haar komende schande (Gretchens Bitte).
Carolyn Sampson en Joseph Middleton hebben samengewerkt aan verschillende geprezen projecten voor BIS, meest recentelijk met de counter-tenor
Iestyn Davies als hun compagnon. Hier sluiten zij hun Soprano's Schubertiade af met drie zettingen van gedichten van Walter Scott, zij het in Duitse vertalingen. De drie 'Ellen Songs' komen uit de versroman The Lady of the Lake uit 1810, waarbij het laatste, 'Schuberts Ave Maria', een van de bekendste en meest geliefde composities van de componist is
