De relatie tussen Igor
Stravinsky en de viool begon niet veelbelovend: al vroeg in zijn carrière verklaarde de componist dat hij niet van snaarinstrumenten hield, omdat hij ze 'rijk aan goedkope expressiviteit' vond. Hij stond ook wantrouwig tegenover virtuoze vertolkers - waaronder vooral violisten - en hun neiging om 'onmiddellijke triomfen te zoeken en zich te onderwerpen aan de wensen van het publiek'. Toch zijn er in
Stravinsky's oeuvre een aantal werken met een soloviool, die nu allemaal door zijn landgenoot Ilya Gringolts zijn opgenomen.
In de vorige bundel stonden de werken voor viool en piano centraal, meestal
Stravinsky's bewerkingen van zijn eigen muziek voor het toneel, en Gringolts en pianist Peter Laul werden geprezen voor hun uitvoeringen, bijvoorbeeld in Fanfare: 'The Russian duo has discovered - and created - new freshness in
the sound of
Stravinsky's music for the instrument. Dringend aanbevolen.' Op deze schijf combineert Gringolts - opnieuw in gezelschap van Laul - duo's met andere genres, waaronder
Stravinsky's beroemdste werk voor de viool: zijn Vioolconcert uit 1931. In het concerto, evenals in het fragment voor viool solo en strijkers uit het ballet Apollon musagète, wordt Gringolts bijgestaan door het Orquesta Sinfónica de Galicia onder leiding van Dima Slobodeniouk.
