Die Kölner Akademie en
Michael Willens namen al eerder Mozarts complete pianoconcerten op met Ronald Brautigam en oogstten lof voor hun frisse en kleurrijke bijdragen aan de serie. Het team brengt nu de eerste van vier geprojecteerde schijfjes uit met andere
Mozart-partituren, te beginnen met twee van de meest geliefde serenades van de componist. Serenades waren een typisch kenmerk van het Salzburgse muziekleven: beginnend met een mars en eindigend met wel acht of negen afzonderlijke delen op orkestschaal, zullen dergelijke werken
Mozart van kinds af aan hebben ingefluisterd. Dertien serenades van verschillende omvang en bezetting zijn opgenomen in Mozarts oeuvrecatalogus, en daarvan is de bekende 'Posthoornserenade' de negende. Het is tevens de laatste serenade die
Mozart componeerde voordat hij uit Salzburg naar Wenen vertrok. De bijnaam komt voort uit Mozarts opname van een solo voor posthoorn ('corno di posta') in een van de delen, maar de blazers spelen een belangrijke rol in de hele serenade, met uitgebreide solo's voor fluit en hobo.
Ter vergelijking: Eine kleine Nachtmusik - de laatste serenade die
Mozart schreef - is alleen voor strijkers. Het is ook korter dan veel van de andere serenades, en was waarschijnlijk bedoeld voor een intiemere gelegenheid. In Mozarts eigen thematische catalogus staat dat het vijf delen heeft, maar omdat het eerste menuet en het trio (dat aan het langzame deel voorafgaat) verloren zijn gegaan, worden er tegenwoordig meestal maar vier uitgevoerd. In deze opname is een menuet uit Mozarts allereerste strijkkwartet in G-groot, K. 80, opgenomen als afsluiting van de vijfdelige boog.
