Toen de Duitse filmregisseur en Oscarwinnaar Volker Schlöndorff zijn film Der neunte Tag begon te plannen, besloot hij geen muziek te gebruiken in de
soundtrack. Het verhaal van Abbé Henri Kremer en zijn afdaling in de hel van de nazi-concentratiekampen was zo sterk dat muziek wel eens zou kunnen afleiden. Maar de BIS-opname van Alfred Schnittke's Celloconcert nr. 1, verworven tijdens een bezoek aan Sint Petersburg begin jaren negentig, bleef aan Schlöndorffs hoofd knagen. Nadat hij veel muziek van Schnittke had beluisterd, vond de filmmaker een ander werk, Concerto Grosso No. 1, dat een blijvende indruk maakte. Hij besloot dat hij deze muziek in de film zou gebruiken. Zoals hij opmerkte: 'er is een affiniteit waardoor de muziek buitengewoon goed bij de film past'. Deze schijf presenteert de twee aangrijpende werken van Alfred Schnittke in een speciale compilatie voor Volker Schlöndorffs film Der neunte Tag.
