Road Show Blues is een Brits bluesalbum dat in 1981 werd uitgebracht door de legendarische mondharmonicaspeler en bandleider John Mayall. Nadat hij afstand had genomen van zijn beroemde Bluesbreakers, nam Mayall dit soloalbum op als zijn derde album voor het Britse platenlabel DJM Records, waarmee hij liet zien dat hij op eigen kracht een boeiende artiest kon zijn. Op het album is een getalenteerde begeleidingsband te horen, met onder meer gitarist
James Quill Smith, bassist Kevin McCormick, drummer Soko Richardson en zangeres Maggie Parker, die zowel in de studio als tijdens liveoptredens een bijdrage leverden. De plaat toont Mayalls ontwikkeling als muzikant, zanger en bandleider, terwijl de frisheid en het karakteristieke geluid van de bluesboom uit die tijd behouden blijven.
Op Road Show Blues verkent Mayall op meesterlijke wijze verschillende facetten van het bluesgenre, waarbij hij traditionele boogie in
Chicago-stijl combineert met innovatieve elementen, waaronder Latijns-Amerikaanse invloeden, funk-ondertoon en door jazz geïnspireerde passages. Zijn mondharmonicaspel blijft een kenmerkend onderdeel van het album en klinkt door de nummers heen met de kenmerkende Britse bluesklank. De productie legt hardrockende grooves vast die zijn ontworpen voor de dansvloer, terwijl de authentieke bluesgevoeligheid behouden blijft. Het album, dat oorspronkelijk in 1980 werd uitgebracht en later opnieuw werd uitgebracht, werd in 2022 door Cleopatra Records vernieuwd met vintage foto's en een prachtige gatefold-hoes op
limited edition rood marmervinyl, waarmee dit solide blueswerk aan een nieuw publiek werd geïntroduceerd. Ondanks enige inconsistentie in Mayalls originele composities, vertegenwoordigt het album een uitdagend statement van artistieke onafhankelijkheid tijdens een periode van experimentele verkenning, waarmee wordt bewezen dat de Godfather of British Blues over voldoende talent beschikte om boeiende muziek te leveren buiten zijn meest gevierde werk om.
