Non, je ne regrette rien is een klassiek Frans chansonalbum van Édith Piaf, een van de meest iconische zangeressen van de twintigste eeuw. Het album laat Piafs kenmerkende zangstijl binnen het traditionele Franse chansongenre horen, met haar emotionele en krachtige interpretaties. De muziek weerspiegelt de verfijning en elegantie die kenmerkend zijn voor de Franse populaire muziek uit deze periode, met orkestrale arrangementen die haar intieme maar indrukwekkende aanwezigheid aanvullen. Het album werd uitgebracht in 1960 en werd een mijlpaal in Piafs carrière, waarbij het zich wereldwijd vestigde als een van haar meest gevierde werken. De collectie toont haar meesterschap in de chansonvorm, waarbij ze lyrische diepgang combineert met memorabele melodieën die generaties lang blijven resoneren.
De totstandkoming van het album werd gekenmerkt door belangrijke persoonlijke omstandigheden in het leven van Piaf. Het titelnummer, gecomponeerd door Charles Dumont met tekst van Michel Vaucaire, zou Piaf diep hebben geraakt toen ze het voor het eerst hoorde, en haar hebben geïnspireerd tot een reeks optredens die de noodlijdende concertzaal Olympia
Bruno Coquatrix redden. Naast het commerciële succes, met een nummer één positie in de verkoop in Frankrijk, Nederland, België en Canada, heeft het album een blijvende culturele betekenis gekregen. Het materiaal is in de loop der decennia prominent aanwezig geweest in talrijke
films en televisieproducties, waardoor Piafs kunstenaarschap bekendheid kreeg bij een publiek dat veel verder reikte dan haar oorspronkelijke Franstalige fanbase en waardoor het album zijn plaats als tijdloze klassieker in de wereldmuziekgeschiedenis heeft verankerd.
