Diamond Dogs is het achtste studioalbum van
David Bowie, uitgebracht in 1974 via RCA Records. Het album markeert het einde van
Bowie's glam rock periode, hoewel er al invloeden van funk en soul muziek te horen zijn die hij verder zou uitwerken op zijn volgende werk.
Bowie produceerde het album zelf en speelde voor het eerst ook leadgitaar, aangezien zijn vaste gitarist Mick Ronson niet meer bij de band was. Het album werd opgenomen in Londen en Nederland, na het uiteenvallen van zijn begeleidingsband The Spiders from Mars. Tony Visconti keerde terug als medewerker, na vier jaar afwezig te zijn geweest.
Het conceptalbum was ontstaan uit verschillende projecten die
Bowie tegelijkertijd in zijn hoofd had, waaronder een nooit gerealiseerde
musical gebaseerd op Ziggy Stardust en een bewerking van George Orwells roman Nineteen Eighty-Four. Toen de erfgenamen van Orwell de rechten weigerden, verwerkte
Bowie deze thematiek alsnog in het album, aangevuld met een apocalyptische visie geïnspireerd door William S. Burroughs. Het album introduceert een nieuw personage genaamd
Halloween Jack. De Belgische kunstenaar Guy Peellaert ontwierp de controversiële albumhoes, die
Bowie afbeeldde als een half-mens, half-hond hybride. Commercieel was Diamond Dogs zeer succesvol en bereikte de nummer één positie in het Verenigd Koninkrijk en de vijfde plaats in de Verenigde Staten. Het album wordt achteraf gezien als invloedrijk op de punk revolutie die enkele jaren later zou volgen.
