De muziek van Joseph-Hector Fiocco valt op door haar kwaliteit, haar rijkdom aan ideeën en de adem die er doorheen stroomt. Met een nogal verontrustende samenhang versmelt hij Franse en Italiaanse esthetiek, zowel harmonisch als melodisch. Zijn pakkende melodieën geven de luisteraar vaak de indruk dat hij ze al kent: de vocaliteit primeert altijd, de lijnen zijn soepel, ruim en elegant. Soms doet een of andere passage denken aan
Vivaldi,
Pergolesi of
Couperin. En toch, met een vaste en geïnspireerde pen, laat Joseph-Hector Fiocco zich gelden als een componist van de eerste orde, met een zeer persoonlijke taal, vol sensualiteit en licht.
Nicolas Achten en zijn ensemble Scherzi Musicali hebben een tweede deel gewijd aan Fiocco's motetten uitgebracht, na de opname die in 2011 (MEW1054) verscheen en bekroond werd met een Diapason d'or Découverte.
