Dit album, uitgevoerd door het Orchestre Philharmonique de Liège onder leiding van dirigent
Pierre Bartholomée, staat volledig in het teken van de muziek van componist Philippe Boesmans. De opname behoort tot de hedendaagse klassieke muziek, meer bepaald de modernistische stroming waarin orkestrale kleuren, spanningsopbouw en subtiele klanknuances centraal staan. De combinatie van solistische virtuositeit en een rijk geschakeerd orkestgeluid geeft het geheel een intense, soms zelfs dramatische expressiviteit. Het album werd oorspronkelijk uitgebracht in 1980, wat goed aansluit bij de toenmalige ontwikkeling van de naoorlogse avant-garde en de verdere uitwerking van de Europese modernistische traditie. De uitvoerenden brengen Boesmans’ idioom naar voren met een strakke, helder gedefinieerde orkestklank en veel aandacht voor dynamiek en frasering. In dit kader komt de dialoog tussen solist en ensemble bijzonder scherp naar voren, met vloeiende overgangen tussen lyrische passages en meer hoekige, ritmisch gedreven episodes. De opname is representatief voor Boesmans’ plaats binnen de laat- twintigste-eeuwse klassieke muziek, waarin hij enerzijds aansluiting vindt bij de experimentele stromingen van zijn tijd, maar anderzijds een sterke lyrische en theatrale inslag behoudt. Hierdoor is dit album niet alleen interessant als document van een specifieke periode, maar ook als levendige, communicatieve concertante muziek.
