Gone To Earth is een dubbelalbum van David Sylvian, uitgebracht in het midden van de jaren tachtig. Het album wordt meestal gecategoriseerd als een combinatie van art rock,
ambient en progressieve rock. Sylvian verkent met dit werk zowel meditatieve, instrumentale landschappen als meer songgerichte, introspectieve composities. De eerste plaat bevat vooral vocale stukken, terwijl de tweede grotendeels bestaat uit instrumentale tracks die een dromerige, atmosferische sfeer oproepen.
De thematiek van Gone To Earth draait om spiritualiteit, persoonlijke transformatie en de relatie tussen het aardse en het hogere. Symboliek uit verschillende religieuze en esoterische tradities komt terug in zowel de teksten als de vormgeving van het album. Sylvian verwijst naar elementen zoals vuur, aarde, lucht en water, met lyriek die reflecteert op het zoeken naar betekenis in een wereld waar traditionele waarden onder druk staan.
Het album wordt gekenmerkt door een subtiele productie en bevat bijdragen van prominente muzikanten uit de Britse progressieve en experimentele scene. Door zijn combinatie van contemplatieve sferen en diepgravende teksten wordt Gone To Earth beschouwd als een van de meest ambitieuze en persoonlijke werken uit Sylvians oeuvre.
