Liedjes gemaakt in de schaduw van terreur en verlies, maar die knetteren en knallen van trots. Fear Fear is een plaat gemaakt om te agiteren en te dansen, voor hart en ziel, voor hier, nu en morgen. Het is een plaat die juxtapositie verkent; die van leven en dood, acceptatie en isolatie, milieu en menselijkheid, hoop en wanhoop, de echte wereld en de digitale wereld. Die top tot bodem nauwgezetheid, de complete visie is wat het tweede album van Working Men's Club zo'n verbluffende en unieke prestatie maakt.
Hun veelgeprezen titelloze debuutalbum, uitgebracht in de zomer van 2020, was het geluid van zanger en liedjesschrijver Syd Minsky-Sargeant die een tienerleven verwerkte in Todmorden in de Upper Calder Valley. Hij was 16 toen hij sommige van die liedjes schreef. Nu 20, moest hij opstaan en de Valley verlaten. 'Het eerste album was vooral een persoonlijke documentatie, dit is een waas tussen persoonlijk en een derde-persoon perspectief van wat er aan de hand was.' Fear Fear documenteert de laatste twee jaar. Ja, er is somberheid - maar er is ook hoop en empathie. 'Ik hou van het contrast tussen
vrolijke, opbeurende muziek en echt donkere teksten. Het is geen minimale plaat, zeker vergeleken met de eerste. Dat komt omdat er veel meer aan de hand is geweest dat gezegd moest worden.'
Het drukke fijn laten aanvoelen en het vreselijke magisch laten aanvoelen - Fear Fear slaagt in die prestaties, en dan nog wat. Of, zoals Syd Minksy-Sargeant het zegt: 'We hebben ons gewoon voorgenomen om het best klinkende album te maken dat we konden.'
Fear Fear werd geproduceerd door Ross Orton (
Arctic Monkeys, MIA,
Tricky) en opgenomen in Orton's studio in Sheffield
