Swans’ Children of God uit 1987 geldt als een van de meest belangrijke platen in het oeuvre van de experimentele Amerikaanse band. Waar eerdere albums werden gekenmerkt door keiharde, industriële klanken, laat dit werk juist een opvallende verschuiving horen, zowel op instrumentaal als thematisch vlak. Aanvankelijk stonden
Swans bekend om het voortdurend verpletterende geluid, maar op Children of God komen ook subtiele arrangementen naar voren met ruimte voor akoestische gitaren, fluit, hobo, cello en piano. Het album verenigt donkere folkinvloeden, een gotische sfeer en postrockelementen tot een unieke mix. De zang van
Michael Gira en Jarboe staat dit keer naast elkaar; Gira’s monotone gebrul en ingetogen gezang wisselt hij af met Jarboe’s koele, beheerste stem, wat een verrassend gevoelige dynamiek oplevert. De muzikale textuur is rijker dan ooit tevoren, waarbij beklemmende klanken en serene passages elkaar afwisselen. Het resultaat is een plaat die even intimiderend als sprookjesachtig kan klinken, met een ongekende diepgang.
Liedteksten op Children of God tonen Gira’s preoccupatie met religie, macht, liefde en onderwerping, gefilterd door een complexe fascinatie voor het menselijk lijden en de zucht naar verlossing. Waar het album in schriftuur ironisch is opgedragen aan Jezus Christus, wordt het religieuze thema met een mengeling van afschuw en verwondering behandeld. Het geluid schurkt tegen het religieuze, zonder het belachelijk te maken, en onderzoekt wat het betekent om te verlangen naar iets hogers.
Kinderen van God is een bepalend moment voor
Swans: het markeert de overgang naar de ambitieuze klankwereld die ze later verder zouden uitbouwen. Heruitgave van het album, op twee herziene lp’s, biedt zowel de oorspronkelijke klank als een remaster van het hele werk, wat de luisterervaring verdiept.
