De blijvende charme van Schuberts Impromptus ligt in hun
status als zijn meest geliefde creaties, en met reden: het zijn in essentie liederen zonder woorden doordrenkt met melodieën van zeldzame schoonheid. Het eerste boek, D. 899, werd gecomponeerd in 1827, slechts één jaar voor het overlijden van de componist en spreekt op een diep intieme en persoonlijke manier tot de luisteraar. De Duitse dansen, D. 790, waren Brahms' favoriete set Ländler en vertegenwoordigen de volksstukken die zo typerend zijn voor Schuberts genie. De Sonate Nr. 10 in C groot, D. 613, laat een componist horen die de grenzen van modulaties en chromatiek verkent, maar toch altijd de melodie voorop stelt.'
