Het nieuwe project van saxofonist en componist Christophe Panzani is een eerbetoon aan de Franse kunstmuziek van de twintigste eeuw en de jazz, en aan de nauwe band tussen beide in de middenjaren van de eeuw.Toen Ravel door de Verenigde Staten toerde, zijn muziek voorstellend en piano spelend, baarde hij opzien, en tegelijkertijd was hij zeer onder de indruk van de muziek die hij daar ontdekte. Dit is een van de vele voorbeelden die getuigen van de zeer nauwe banden die werden gesmeed tussen Franse componisten die zich lieten inspireren door de ritmes en kleuren van de jazz, en jazzmuzikanten die luisterden naar de muziek van
Debussy, Ravel, Milhaud, Varèse en anderen.Voor Panzani is het project een manier om zijn plaats op te eisen in dit muzikale erfgoed, aangezien hij een klassieke muziekopleiding heeft gehad die van jongs af aan werd gecombineerd met een passie voor jazz. Het is ook een manier om in muziek de 'overeenkomsten' tussen deze twee werelden te laten zien. Alle muziek is geschreven voor piano en vervolgens door Panzani georkestreerd en gearrangeerd voor dit orkestrale ensemble bestaande uit een strijkkwartet (het
Quatuor Voce), een blaaskwintet (Arte Combo) en een jazzkwintet met accordeon en gitaar.
