'De fusie tussen het strijkkwartet, de perfecte uitdrukking van de Europese 'klassieke' traditie, en de bandoneon, de muzikale belichaming van Argentinië, wordt hier gepresenteerd in twee heel verschillende werken. De Vijf Tango Sensaties werden oorspronkelijk geschreven voor de experimentele film Tango durch Deutschland van Lutz Mommartz. In 1989 blies Piazzolla vijf van de zeven oorspronkelijke stukken nieuw leven in als antwoord op een opdracht van het
Kronos Quartet, en gaf ze de nieuwe naam Five Tango Sensations. Dit werk neemt om twee redenen een bijzondere plaats in in de muziekoceaan van Astor Piazzolla: het is zijn enige suite voor bandoneon en strijkkwartet, en het wijkt zowel qua vorm als taal af van het standaard Piazzollaiaanse raamwerk. De suite Les Hommes de Piaf was oorspronkelijk een reeks arrangementen voor strijkkwartet en bandoneon gebaseerd op melodieën uit het repertoire van Edith Piaf. Maar de pen van de componist overtrof die van de arrangeur en legde een textuur op waarin de liederen niet langer de hoofdrol speelden. De suite Les Hommes de Piaf, noch beschrijvend, noch abstract, is niet meer dan een gefantaseerde uitdrukking van toestanden waarin de liefde beurtelings paradoxaal, destructief, geïdealiseerd, onmogelijk of zintuiglijk kan zijn, door een caleidoscopische 'Piaf-filter'
