Voor deze eerste opname verkent
Andrea Buccarella de geschiedenis van de meest emblematische vorm van barokmuziek, vanaf haar verschijning in Italië aan het einde van de zestiende eeuw tot aan haar apotheose bij Johann Sebastian Bach: de toccata. Met zijn inventiviteit, zijn formele vrijheid, zijn contrasterende effecten van virtuositeit en emotie, opende de Italiaanse toccata - waarvan de naam waarschijnlijk afkomstig is van het werkwoord toccare (aanraken/spelen) - de weg voor de stylus fantasticus die aan het eind van de zeventiende eeuw Duitsland zou domineren. Om elke periode haar optimale klank te geven, bespeelt Buccarella kopieën van vier verschillende klavecimbels - twee Italiaanse, een Vlaamse en een Duitse - die, in hun datering en bouwwijze, de voornaamste stadia van de barokinstrumentenbouw illustreren.
