Hoewel de vroegste symfonieën van Franz
Schubert soms worden beschouwd als jeugdige werken van een componist die zijn vak nog aan het leren was, getuigen zij niettemin van een genie in symfonische constructie waarop weinig musici konden bogen toen zij respectievelijk 16 (Symfonie nr. 1), 18 (Symfonie nr. 3) of 19 jaar oud waren (Symfonie nr. 4). Ondanks deze veelbelovende beginjaren, zou
Schubert slechts sporadisch gepubliceerd worden tijdens zijn leven - ongeveer een tiende van zijn totale productie en voornamelijk zijn liederen -, en zijn symfonische werken zouden pas zestig jaar na zijn dood gedrukt worden. Philippe Herreweghe en de Koninklijke Filharmonie van Vlaanderen brengen hier een prachtig eerbetoon aan deze werken van de componist die minder bekend zijn en zelden opgenomen worden, in interpretaties van verfijning, precisie en gevoeligheid.
