Tago Mago is het tweede studioalbum van de Duitse band Can en verscheen in het jaar 1971. Het album geldt als een van de meest invloedrijke werken binnen het genre
krautrock, een muzikale stroming waarin experiment, herhalende ritmes en improvisatie centraal staan. De bezetting van Can op deze plaat werd gekenmerkt door het debuut van de charismatische Japanse zanger Damo Suzuki, die met zijn improvisatorische en expressieve zangstijl een belangrijke stempel drukte op het geluid van de band.
Het album werd opgenomen in een kasteel nabij Keulen, waar de groep zich dagenlang afzonderde om te experimenteren met lange jamsessies en innovatieve opname- en montagetechnieken.
Tago Mago kenmerkt zich door een onconventionele structuur, waarbij de traditionele vormen van rockmuziek worden losgelaten ten gunste van avontuurlijke klankcollages, hypnotiserende ritmes en vervreemdende geluidseffecten. Het resultaat is een dubbelalbum vol langdurige, gelaagde composities waarin rock, psychedelica, avant-garde en elektronische muziek samenkomen.
Nog altijd wordt
Tago Mago geroemd om zijn gedurfde aanpak en grensverleggende karakter. Het album inspireerde talloze artiesten binnen uiteenlopende genres en wordt vaak beschouwd als het creatieve hoogtepunt in het oeuvre van Can.
