Bobby
Gillespie’s album 5 Hectares is een opvallende
soundtrack die zijn eerste avontuur in filmmuziek markeert, gecomponeerd voor de Franse roadmovie-komedie 'Cinq Hectares' van Émilie Deleuze.
Gillespie, bekend als voorman van Primal
Scream, neemt hiermee een stap buiten zijn gebruikelijke werk en dompelt zich onder in de wereld van filmmuziek. Het album verscheen in 2024 als CD en laat zijn liefde voor klassieke rock, pop en vintage geluiden uit de jaren zestig en zeventig doorschemeren. Die muzikale esthetiek sluit naadloos aan op de sfeer van de film, die het verhaal vertelt van een man die met een tractor door Frankrijk reist.
Qua genre beweegt 5 Hectares zich tussen rock, pop, alternatieve en indie-elementen, gecombineerd met typische stijlen van
soundtrack- en filmmuziek.
Gillespie werkt samen met jonge muzikanten en producers
James Rand en
Thomas Gorton, waardoor het album een frisse, eigentijdse klank krijgt ondanks de sterke retro-invloeden. Ook saxofonist Al White, inmiddels actief bij Primal
Scream, levert een bijdrage. Deze samenwerking zorgt voor een unieke kruisbestuiving tussen ervaring en vernieuwing in het geluid.
Op het album vind je onder andere de tracks Tractor Song, Cinq Hectares (Main Theme) en Road to Saint-André. Deze nummers illustreren het muzikale kleurenpalet dat
Gillespie in de
soundtrack gebruikt: van melodieuze, sfeervolle instrumentals tot pakkende, rock-geïnspireerde stukken. De composities weten zowel de komische als de melancholische kant van de film te vangen, waardoor de muziek ook los van de film overtuigt.
5 Hectares werd uitgebracht in een
limited edition, voorzien van een luxe kartonnen sleeve en gekleurd
vinyl in blauw, wit en rood, waarmee een knipoog wordt gegeven naar de Franse setting van de film. De CD uitgave is breed beschikbaar en richt zich op muziekfans die
Gillespie’s talent willen horen buiten de context van Primal
Scream. Het album onderscheidt zich binnen het genre door zijn mix van klassieke invloeden en frisse benadering van het
soundtrack-genre, en laat
Gillespie horen als een veelzijdige artiest die grenzen durft te verleggen.
